BlogAgentic commerce: wat het is en hoe je webshop klaar is voor AI-agents

Agentic commerce: wat het is en hoe je webshop klaar is voor AI-agents

Bij agentic commerce doet een AI-agent het zoekwerk voor je klant: producten vergelijken, de mand vullen, de checkout invullen. Wat er verandert, welke protocollen er zijn (MCP, ACP, UCP, AP2 en WebMCP), hoe we het in Neuramerce bouwden en wat we tot nu toe meten op Grill Bill, Nomad Fire en Hilox.

Bobby van Wordragen·
Agentic commerce: wat het is en hoe je webshop klaar is voor AI-agents

Wat is agentic commerce?

Agentic commerce is online winkelen waarbij een AI-agent het werk doet dat de klant anders zelf deed: zoeken, vergelijken, in de mand leggen en de checkout invullen. De klant geeft de opdracht en het akkoord, de agent voert uit. Voor een webshop betekent dat: je winkel moet niet alleen leesbaar zijn voor mensen, maar ook bruikbaar voor software.
  • Een agent leest je productdata, prijzen en voorraad, niet je banners
  • Protocollen zoals UCP, ACP en WebMCP bepalen hoe een agent met je winkel praat
  • Betalen blijft bij de klant: een goede winkel laat de agent nooit zelf afrekenen

Stel: een klant vraagt zijn browser om een kamado van rond de 1.500 euro te zoeken, met wat accessoires erbij, en die volgende week te laten bezorgen. Vroeger opende hij daarvoor tien tabbladen. Bij agentic commerce doet een AI-agent dat zoekwerk, legt hij de opties naast elkaar en zet hij de bestelling klaar. De klant kijkt mee en geeft akkoord.

Dat klinkt als toekomstmuziek, maar de bouwstenen liggen er al. Google, OpenAI, Shopify en Stripe werken aan protocollen, en Chrome test een functie waarmee een webshop zelf tools aanbiedt aan de agent in de browser. Wij hebben dat laatste in november 2026 in Neuramerce gezet en aangezet op drie eigen winkels. In dit artikel lees je wat er verandert, welke afkortingen ertoe doen en wat je vandaag al kunt regelen.

Wat agentic commerce verandert aan winkelen

Een mens scant een pagina: foto, prijs, een paar reviews, klaar. Een agent leest anders. Hij heeft niets aan een mooie hero of een pop-up met tien procent korting. Hij wil weten wat een product is, wat het kost inclusief btw, of het op voorraad is, wat de bezorging kost en hoe hij het in de mand krijgt.

Tot nu toe moest een agent dat raden. Hij klikt op knoppen, leest de tekst die toevallig zichtbaar is en hoopt dat het formulier doet wat hij denkt. Dat gaat vaak mis: een variant die niet geselecteerd is, een cookiemelding die in de weg zit, een veld dat pas na een klik verschijnt. Elke winkel ziet er anders uit, dus een agent die op de ene winkel werkt, struikelt over de volgende.

Daarom verschuift het werk naar afspraken. Als een winkel zelf zegt welke handelingen er zijn en welke gegevens daarvoor nodig zijn, hoeft de agent niet te raden. Dat is in één zin waar alle protocollen hieronder over gaan.

De protocollen achter agentic commerce

Er circuleren veel afkortingen. Ze concurreren minder met elkaar dan het lijkt: elk regelt een ander stuk van de keten. De stand hieronder is van 8 november 2026; de meeste specificaties zijn nog in ontwikkeling en veranderen per kwartaal.

  • MCP (Model Context Protocol) is de algemene manier waarop een AI-model tools van een server gebruikt. Wij gebruiken het al voor de MCP-koppeling van Neuramerce, waarmee jij als winkelier je eigen AI je winkel laat beheren.
  • ACP (Agentic Commerce Protocol) komt van OpenAI en Stripe en regelt hoe een winkel zijn producten en checkout aan ChatGPT aanbiedt.
  • UCP (Universal Commerce Protocol) komt van Google en Shopify, gepresenteerd in januari 2026, en beschrijft catalogus, mand en checkout voor agents zoals die in Google AI Mode en Gemini.
  • AP2 (Agent Payments Protocol) gaat alleen over betalen: hoe een agent kan aantonen dat de klant een betaling echt heeft goedgekeurd.
  • WebMCP is een voorstel binnen het W3C waarmee een website tools aanmeldt bij de browser. De agent in die browser roept ze aan op de pagina die open staat, met de mand en cookies van de klant.

Het verschil zit vooral in waar de agent draait. Bij ACP en UCP praat een agent op de server van OpenAI of Google met jouw winkel. Bij WebMCP zit de agent in de browser van je klant, op jouw eigen site.

Vijf protocollen naast elkaar (stand 8 november 2026)

KenmerkVan wieWaar de agent draaitWat het regelt
MCPAnthropic, nu open standaardBij de AI-dienst of lokaalTools en data van een server
ACPOpenAI en StripeChatGPTProductfeed en checkout
UCPGoogle en ShopifyGoogle AI Mode, GeminiCatalogus, mand en checkout
AP2Google, open governanceWaar betaald wordtBewijs dat de klant betaling goedkeurde
WebMCPW3C Community GroupIn de browser van de klantTools op de pagina van je eigen site

Waarom we met WebMCP begonnen

Voor ACP en UCP moet een winkel zich aanmelden bij OpenAI of Google, een feed of API openzetten en afspraken maken over wie de betaling afhandelt. Dat is werk voor grote spelers. WebMCP vraagt niets van dat alles: de winkel zegt op zijn eigen pagina welke tools er zijn, en de agent in de browser gebruikt ze met dezelfde sessie als de klant.

Dat heeft drie voordelen voor een kleine webshop. De klant blijft op jouw site, met jouw prijzen, jouw acties en jouw checkout. Er is geen tussenpartij die een commissie vraagt of je klantgegevens krijgt. En je hoeft niets apart te onderhouden: de tools praten met dezelfde API's als de knoppen op de pagina.

Het nadeel is eerlijk gezegd groot: op dit moment werkt het alleen in Chrome, als test (origin trial) of via een vlag. Je bouwt dus vooruit. Maar omdat het script niets doet in een browser die het niet kent, kost vooruitbouwen je ook niets.

Hoe we het in Neuramerce gebouwd hebben

Elke Neuramerce-webshop heeft onder Site-instellingen een schakelaar AI-agents in de browser (WebMCP), standaard uit. Zet je hem aan, dan biedt de winkel negen tools aan: producten zoeken en bekijken, een vraag stellen aan de winkel, iets in de mand leggen en de mand bekijken, naar de checkout gaan, en op de checkout de gegevens ophalen, invullen en de order plaatsen.

Bij dat laatste zit de belangrijkste keuze. Geen enkele tool betaalt. De order plaatsen kan alleen als de agent meestuurt dat de klant akkoord gaf, met precies het totaal dat de klant zag. Is het totaal intussen veranderd, door een verlopen kortingscode of andere verzendkosten, dan weigert de winkel en moet de agent het opnieuw vragen. Daarna opent de betaalpagina van de provider en kiest de klant zelf hoe hij betaalt.

Wat agents doen, zie je in Funnels: hoeveel bezoekers een agent gebruikten, hoeveel daarvan iets in de mand legden en hoeveel orders via een agent betaald zijn. Alle details staan op de WebMCP-modulepagina.

Wat we tot nu toe meten

Eerlijk: nog bijna niets. Op Grill Bill stond WebMCP op 8 november al aan. In de dertig dagen tot 8 november telde Funnels daar nul bezoekers die een tool aanriepen. Dat is geen verrassing: de functie zit nog niet standaard in Chrome. Op Nomad Fire en Hilox staat het sinds 8 november aan.

We meten het toch, om twee redenen. Zodra Chrome het breder uitrolt, willen we het eerste agentbezoek zien en niet achteraf reconstrueren. En de tools zijn ook een test van je winkel zelf: een agent die je verzendkosten niet kan vinden, laat zien dat een mens daar ook naar zoekt. In de cases houden we de cijfers bij.

Vijf dingen die je vandaag al kunt regelen

Of het nu via WebMCP, ChatGPT of Google loopt: een agent heeft dezelfde dingen nodig als een kritische klant. Deze vijf kun je nu al op orde brengen.

  1. Volledige productdata. Maat, gewicht, materiaal en wat er in de doos zit, als gegevens en niet alleen in een foto.
  2. Eén prijs inclusief btw, met een echte was-prijs. Een agent vergelijkt letterlijk. Een doorgestreepte prijs die nooit gold, valt op.
  3. Kloppende voorraad. Een agent die een product in de mand legt dat er niet is, zet de klant voor schut. Dan komt hij niet terug.
  4. Verzendkosten en retourbeleid in gewone taal. Het zijn de vragen die een agent het eerst stelt. Leg ze vast als feiten waar de assistent van je winkel uit mag antwoorden.
  5. Een llms.txt. Voor AI die je winkel alleen leest, zoals ChatGPT of Perplexity, is dat het overzicht van wat je verkoopt. Lees wat llms.txt is en of je het nodig hebt.

Wie dit op orde heeft, is ook beter vindbaar in AI-antwoorden. Daar schreven we eerder over in AI-SEO: zo word je vindbaar in ChatGPT en AI Overviews.

De klant blijft de baas

Het makkelijkste misverstand over agentic commerce is dat de klant verdwijnt. Dat is niet zo. De klant bepaalt wat hij zoekt, kijkt mee en keurt goed. Wat verdwijnt, is het klikwerk ertussen. Een winkel die dat klikwerk makkelijk maakt voor software, maakt het meestal ook makkelijker voor mensen. Daar begint het.

Veelgestelde vragen over agentic commerce

Is agentic commerce al iets voor een kleine webshop?
Als voorbereiding wel. Echte agentbezoeken zijn er nog weinig, maar wat een agent nodig heeft (complete productdata, kloppende voorraad, heldere verzendkosten) helpt je nu al bij klanten en in AI-antwoorden.
Kan een AI-agent namens mijn klant betalen?
Bij Neuramerce niet. Geen enkele tool betaalt: de klant keurt het exacte totaal goed en betaalt zelf op de betaalpagina van de provider. Protocollen als AP2 werken aan een manier om betaalakkoord aan te tonen, maar dat gebruiken we niet.
Wat is het verschil tussen WebMCP en MCP?
MCP koppelt een AI aan een server, bijvoorbeeld jouw Neuramerce-account met een sleutel. WebMCP werkt in de browser van de klant, op je eigen site, met de mand en cookies van die klant en zonder sleutel.
Moet ik kiezen tussen UCP, ACP en WebMCP?
Nee. Ze regelen verschillende dingen en kunnen naast elkaar bestaan. WebMCP is het makkelijkste begin, omdat het op je eigen site draait en geen aanmelding bij een platform vraagt.
Hoe zie ik of AI-agents mijn webshop bezoeken?
Twee plekken. AI-crawlers die je pagina's lezen, staan bij Statistieken onder AI-agenten. Agents die met WebMCP tools aanroepen, staan in Funnels, met mand, checkout en betaalde orders.

Over de auteur

Bobby van Wordragen

Bobby van Wordragen

Ik ben de oprichter van Neuramerce en werk sinds 2004 in de e-commerce. Eerst deed ik dat in loondienst, en in 2009 ben ik voor mezelf begonnen met een bureau voor webdevelopment en online marketing. Tot 2015 werkte ik daar voor tientallen klanten. Toen heb ik het bureau verkocht, omdat ik me wilde richten op mijn eigen e-commerce met Hilox Lighting. Later kwam Grill Bill erbij. Beide verkopen producten die ik vanuit mijn hobby's leuk vind. Ruim 22 jaar lang jongleerde ik met tientallen cms'en, klantenservicetools, ERP- en CRM-systemen en tools voor social media, van Magento en Drupal tot WordPress en WooCommerce. Al die tijd vroeg ik me af waarom er niet gewoon één systeem bestaat dat goed en intuïtief werkt, betaalbaar is en snel. Daarom ben ik mijn eigen e-commerceplatform gaan bouwen. De migraties doe ik zelf, van WooCommerce-shops met tientallen plugins tot stacks van twaalf losse tools. Ik schrijf over wat er in de praktijk gebeurt, inclusief de kosten.